Zo, daar ben ik weer. Dat was me het weekje wel zeg. Zoals ik jullie heb verteld moest ik vorige week naar het ziekenhuis voor een operatie. Selma heeft me gebracht, lief hè. Om 11 uur liepen we het ziekenhuis in. Na een intakegesprek op de afdeling hoorde ik dat ik rond 13:20 aan de beurt zou zijn. Pff wat duurt wachten lang. Eindelijk ben ik aan de beurt en wordt naar de voorbereidingsruimte gebracht. En ik moet zeggen, omdat dit de eerste keer zou zijn dat ik aan mn hoofd zou worden geopereerd was ik best nerveus. En toen me verteld werd dat ik waarschijnlijk de nacht zou moeten door brengen op de recovery afdeling werd dat zeker niet minder.
De operatie zou ongeveer een half uur duren, maar het duurde stiekum toch bijna een uur… Ze hadden achteraf besloten om toch ook mijn verstandskiezen te verwijderen. En die zaten nog erg diep in mn kaak. En de chirurg vertelde me dat hij behoorlijk wat moeite heeft moeten doen om die kiezen te verwijderen. Nou, en dat voel ik nu nog. Terug op de recovery bleek na een paar uur dat ik toch terug mocht naar de afdeling. De nacht viel op zich nog wel mee. Ik heb nog wel redelijk kunnen slapen maar met al die drugs in je lichaam gaat dat ook prima.
De volgende dag mocht ik eigenlijk al weer direct alles eten tijdens het ontbijt. Nou… dat ging dus niet. Eerst maar een bakkie yoghurt. En vervolgens moest ik mn mond gaan spoelen met een héél smerig goedje. En dat moet ik nog steeds. Na het ontbijt kwam vrij snel de chirurg nog even langs en die vertelde me dat wat hem betreft ik naar huis mocht. Helemaal blij natuurlijk. Dus Selma bellen dat ze me mocht halen, snel onder de douche en jeetje… toen schrok ik echt. Ik had mezelf nog niet gezien maar wat was mijn gezicht opgezwollen. Ik leek wel een ballon. Dat vond ik dus echt niet leuk.
Maar goed, weer lekker naar huis. Lekker verwent worden door mn meisje. De eerste dagen werd het dus echt niet dunner en de pijn werd niet minder. Ook kan ik mn mond amper openen. Hahaha en ik heb af en toe kiespijn… maar ik heb geen kiezen meer. En het meest vervelende is dat de helft van mijn tong compleet gevoelloos is. Dat wil zeggen, als ik mn tong met mn vingers aanraak is het net alsof ik iemand ander’s tong aanraak. Maar als ik er hard in knijp voel ik het wel. En ken je het gevoel wanneer je je tong verbrand aan bijvoorbeeld een hete drank? Nou die sensatie heb ik voortdurend.
Oh ja, wat ook wel lastig is dat mijn kaak nog zo gezwollen is dat mijn nieuwe gebit er nog niet in kan. Maar voor de rest gaat het wel weer Ik heb besloten dat ik tot het weekend nog rustig aan doe en dat ik na Pasen weer aan het werk ga. Ik vind dat het lang genoeg geduurd heeft. Goed, terug kijkend is het me vies tegen gevallen. Maar ik ben blij dat het nu klaar is.
Ja, het is weer zover… :S Roland moet weer een nachtje in het ziekenhuis blijven. Morgen wordt ik opgenomen in het UMCG Groningen. Als het dit keer wel door gaat (…) wordt ik morgen geopereerd aan mijn kaak. Dan worden er wortel-resten verwijderd en alle tanden en kiezen worden verwijderd. En ja… dan krijg ik een kunstgebit.
Tja, en ondanks dat ik een ervaren ziekenhuis bezoeker ben en al zeer vaak geopereerd ben blijft het spannend. Helemaal omdat dit de eerste keer is dat ik aan mn hoofd wordt geopereerd. Want mn galblaas operatie is de hoogste plek op mn lichaam geweest waar ze in hebben gesneden.
En als het goed is wordt ik dus wakker met een kunstgebit in. Hoe gaat dat voelen? Pijn? En daarbij heb ik een overmatige kokhals reflex… Hoe gaat dat? Wordt ik al kokhalzend wakker? Kan ik die reflex onderdrukken en kan ik het gebit inhouden of gooi ik het direct eruit?
Kortom, ik kijk er absoluut niet naar uit ook al weet ik dat het moet. Dan ben ik in ieder geval af van die voortdurende kaakontstekingen en als het goed is heb ik dan weer een mooie volle glimlach. Goed, ik hoop maar dat ik vanavond een beetje kan slapen. Duimen jullie voor me?
En dan hoop ik dat ik van het weekend lekker kan bijkomen (tja, helaas mis ik dan superbike races op het TT circuit hier in Assen) en dan kan ik hopelijk maandag weer knallen op kantoor… afwachten maar weer.
Wouw, ik val een beetje in herhaling maar jeetje wat gaat die tijd snel. Na vandaag is Maart al weer voorbij, tijd voor een update.
Op mn werk gaat het erg goed. Ik raak steeds meer thuis in de uitgeverswereld, binnen Kluwer krijg ik ook steeds meer verantwoordelijkheden, kortom… ik vermaak me opper best. Ik zie me hier voorlopig nog wel even rond huppelen En onze nieuwe auto bevalt ook prima, hij rijd heerlijk. En ik hoef nog maar 1x per week te tanken. Das goed voor onze bankrekening maar minder plezierig voor onze airmiles. Maar ja, je moet keuzes maken in het leven.
Opzich gaat de gezondheid ook voorspoedig maar ik loop de laatste tijd toch regelmatig een ziekenhuis binnen. Zo ben ik onder behandeling bij een kaakchirurg om mn kaak schoon te maken en om me een kunstgebit aan te laten meten. En tja, dat ging afgelopen vrijdag helemaal verkeerd. Ik had alle stapjes doorlopen, was netjes gescreend door de anesthesist. Die doen een uitgebreide pre-operatieve check en alles was goed. Maar goed, ik lig op de pre-operatieve kamer, mn infuus al in mn hand… komt de dokter eraan samen met de anesthesist. En wat denk je, zegt de anesthesist “gezien uw medische achtergrond gaan we deze operatie niet door laten gaan in dagbehandeling. U mag weer naar huis en u wordt wel weer opnieuw opgeroepen”… Duzzzz…. Aan de ene kant was ik best een beetje boos. Ik had er helemaal naar toe geleefd en zo en dan gaat het niet door. Maar aan de andere kant is het ook wel fijn dat zo’n dokter de lef heeft om een operatie te cancelen, je moet er niet aan denken als het wel was door gegaan en er was toch iets mis gegaan. Want ja, zoals mijn goed vriend Jos Broens zegt… “alles gebeurt in deze wereld”
En das weer een leuk bruggetje. Want vanmiddag zijn wij uitgenodigd door Jos en zijn vrouw voor een klein feest. Na 40+ jaren hard gewerkt te hebben mag hij na vandaag eindelijk samen met zijn meisje gaan genieten van zijn pensioen. Morgen moet ik alweer naar het ziekenhuis, en nu weer naar het AMC in Amsterdam. Zaterdag ga ik met mn vader het hondehok verder aftimmeren en ’s avonds gaan we even lachen bij een stukje amateur toneel hier in Assen. En zondag misschien even naar het TT circuit voor de paas-races. En zoef…. dat was weer een weekend.
En woensdag 06-04 moeten jullie allemaal even hard duimen. Dan mag mijn meisje voor de tweede keer een poging wagen om haar motorrijbewijs te gaan halen. Ik hoop dat het lukt, kunnen we lekker samen Drenthe onveilig maken op de motor.
Voor nu wens ik jullie een fijn weekend. Maak er wat moois van want voor je het weet is het weer voorbij.
Zo, we zijn weer terug van een weekendje Lisse. En ik moet zeggen, hotel de Duif is zeker een aanrader! En we hebben in het naast gelegen restaurant “op visite” was ook helemaal niets mis mee! Heerlijk gegeten en de hond mocht ook gewoon mee. En vanmorgen hebben we heerlijk gewandeld op het strand. Lekker uitwaaien in de zon. Kortom, een top weekend!
Op de heenreis hebben we nog even gestopt in Ommen. We hadden op internet bij garage Oostendorp een leuke Golf Variant zien staan. Vrijdag waren we wezen kijken in Hoogeveen bij een Opel Vectra maar dat was nix. De bestuurders stoel zat scheef, de remmen waren niet top, schakelen ging niet soepel en tot slot had ik het gevoel of de turbo kapot was. Kortom, laat maar…
Dus op naar Ommen. De Volkswagen Golf variant 1.9 tdi zag er van buiten al prima uit. En na een rondje gereden te hebben wisten we het zeker, dit ging hem worden. De stoel zit prima, ruimte zat en verder ziet hij er keurig uit voor een auto van ruim 10 jaar oud. En ja, hij rijd ook prima. Hier wat foto’s van onze nieuwe bolide die we vrijdag kunnen halen:
En ja, zijn erg blij! En dan nemen we dus afscheid van onze blauwe Polo Variant. Nu nog wel even opzoek naar een goeie blue-tooth carkit tegen een schappelijk prijsje. (iemand een idee?) En volgens mij bestaan er ook dashmounts voor een TomTom GO730, zo’n ding waar je je TomTom op kan zetten zonder dat je steeds de kabels moet verbinden en zo. En dan is die perfect
Nog meer te melden? En het zonnetje schijnt en Selma mag 6 april weer proberen haar motorrijbewijs te halen. Helemaal leuk!
Alleen jammer dat het weekend nu weer voorbij is. Maar goed, tot de volgende keer.
Hallo allemaal, daar zijn we weer. Donderdag en ja ja… begin van ons weekend. Morgen gaat Selma eerst ff naar de fysio en ik moet weer eens op bezoek bij de kapper. En daarna gaan we op auto-jacht. We willen onze blauwe Polo inruilen. Opzich bevalt die prima, en motorisch ie die ook perfect. Maar we komen regelmatig 2 stoelen tekort. Het is namelijk een oud-grijs kenteken auto. We hebben ons al een beetje georrienteerd op internet en bij Autoplein Hoogeveen hebben we een leuke auto gezien waar we morgen even gaan kijken. Eens kijken of een proefritje kunnen maken. Wat voor auto? Het is een Opel Vectra Stationwagon 2.0 Dth Sport.
Ik ben erg benieuwd. Ik heb al even gebeld en hij schijnt een kleine schade te hebben aan de achterkant. Dus eerst daar ff naar kijken en eens horen wat ze voor onze polo over hebben. En wie weet…. hebben we morgen een andere auto
Zaterdagochtend ff boodschapjes doen en dan gaan we samen met Tara lekker een weekendje weg. Ff in een hotelletje, voor het eerst met Tara op vakantie. Meer weten hoe dat is gegaan? Houd deze site in de gaten voor meer….
Ik zeg goedemiddag. Vandaag is het zondag 27 februari 2011, nog één dag en de tweede maand van dit jaar is al weer voorbij. Ik zit aan de eetkamertafel terwijl ik dit typ en mn meisjes liggen samen lekker te tukken op de bank, terwijl het buiten… sneeuwt. Bah. Tja, en eerlijk gezegd zijn er weinig spannende dingen gebeurt in de afgelopen maand. Dinsdag 15 februari heb ik een jaar contract gekregen bij mijn werkgever Kluwer in Deventer. En ik moet zeggen dat ik daar erg blij mee ben. Ik heb het er erg goed naar mn zin en ik zie me daar nog wel even blijven. En Selma zit in April al weer een jaar bij Menzis, en ze heeft te horen gekregen dat ze nog een jaar mag blijven.
Afgelopen week toch nog wel iets leuks gedaan. Buurman Eric moest een nieuwe auto hebben, en hij vroeg of ik even meeging om te kijken. Ach, dat vind ik altijd wel leuk. Hij ging voor een Mazda 323 maar uiteindelijk is het een grote Daewoo geworden. Hij is geslaagd bij Autobedrijf JAAP DIK Assen Dit was mijn eerste keer dat ik daar was en zeker mijn laatste keer. Pfff alles was ze te veel, je moest de mensen er bijna bij slepen… Geen plezierige winkel.
Wouw, ik zie net dat dinsdag 8 maart het al weer 1000 dagen geleden is dat Selma en ik het huwelijksbootje zijn ingestapt. En ik moet zeggen dat ik nog geen seconde spijt heg gehad! Nu op naar de 1000 weken.
En buiten het feit dat het nog steeds sneeuwt, mn meisjes nog steeds slapen en Tara nu echt vol in de puberteit zit heb ik weinig te melden.
Dus voor nu tot de volgende keer maar weer.
Zo, de eerste maand is weer voorbij. Voor mij een mooi punt om maar weer eens een update te typen. Eigenlijk is januari 2011 redelijk geruisloos voorbij gegaan. Een week of 4 geleden hebben we mn ouders naar het vliegveld gebracht. Die zijn naar de zon gegaan om te overwinteren. Dat wil zeggen, ze komen zaterdag al weer terug.
Op mn werk gaat het zeer voorspoedig mag ik wel zeggen. Ik heb het erg naar mn zin bij Kluwer. Een erg leuk bedrijf om voor te werken, ik heb leuke collega’s en er is een hoop werk te doen. Ik verveel me dus voorlopig niet En zelf “buurman” is weer aan het werk. Dus iedereen in de “Stukken” is weer onder de pannen Nu mn zwager nog. Dus mocht je een ervaren P&O adviseur zoeken, laat het me even weten.Mocht je z’n CV in willen zien, je kan hem ook vinden op LinkedIn
Oh ja, afgelopen zaterdag zei mn laptop van doe het zelf maar. Hij deed helemaal nix meer. Tja, en toen heb ik maar een nieuwe gehaald. Is die gelijk helemaal schoon hahaha, Want mn oude laptop was zo kapot dat ik helemaal niet kon opstarten. Dus zaken als mn mail was ik helemaal kwijt Gelukkig hebben we zaken als foto’s en zo op onze server waar we zeer regelmatig een backup van maken. Die zijn dus redelijk veilig.
Mn maatje Bas heeft een nieuwe site in de lucht voor zn bedrijf. En ook al kijk ik door een gekleurde bril, deze moet je gewoon ff bekijken. Hij ziet er echt super uit. Kijk maar eens op http://www.2nd-chance.nl en laat dan ook gelijk een stukje opbouwende feedback voor hem achter.
Ja, en met onze Tara gaat het nog steeds helemaal top. Mevrouw begint nu met al haar 7 maanden (en 40 kg) ons langzaam uit te proberen. Het wordt zeg maar een echte puber. Maar het blijft nog steeds erg leuk. Het is zo leuk dat zelfs Selma zegt “ik had nooit verwacht dat ik het zo leuk zou vinden” Ja ja, dat is dezelfde Selma die een jaar geleden nog rustig een straatje om liep als ze alleen maar dacht dat ze een hond zou tegen komen…
En voor de liefhebber, hier nog een leuk filmpje van mij samen met Tara.
Zondagmorgen 16 januari, het zonnetje schijnt, tijd voor de Nieuwjaarswandeling van de Kynologenclub Assen. Vandaag onze eerste keer dat we mee gaan met een wandeling van de club. ’s Morgens bijtijds opgestaan, boterhammetje gegeten, even lekker wandelen met Tara en toen op weg naar de Appèlbergen.
Daar aangekomen stond er al een groep te wachten. Uiteindelijk zijn we opgedeeld in twee groepen. De ene ging een lange wandeling maken, de andere ging wat korter lopen richting een plek in het bos waar de honden heerlijk konden spelen. Ondanks dat Tara al een hele dame is met haar 7 maanden hebben wij toch besloten om mee te lopen met de korte wandeling. Helemaal omdat het onze eerste keer was.
We vonden het best spannend maar al snel besloten we toch om Tara los te laten lopen. Al snel was ze de beste maatjes met Rolex en een bullMastiff (sorry, ik ben erg slecht in het onthouden van namen). Al spelend kwamen we op de zandplaats terecht met een mooie plas water. Onderweg waren een paar grote modderpoelen waar alle honden netjes omheen liepen. Er was één die er gewoon middenin moest gaan liggen… je raad het al, dat was Tara.
Op de zandplaat ging het echt goed los. Heerlijk rennen en spelen en natuurlijk… dwars door het water. We zijn op weg gegaan met een goudbruin Tara, toen we na een uur spelen moe en voldaan terug wandelden naar Paviljoen Appèlbergen hadden we een zwarte Tara. Daar aangekomen werden we nog getrakteerd op een lekker kop koffie en een stuk appeltaart. Onder het genot van dat kopje koffie vroeg Selma nog aan me wie nu meer genoten had, Tara of de baas. Laten we het er op houden dat we allebei een heerlijke ochtend hebben gehad.
Terwijl ik dit schrijf ligt Tara volledig uitgeteld op haar kussen met een tevreden glimlach op haar gezicht. Dromend over al haar nieuwe vriendjes en uitkijkend naar woensdag dat we weer kunnen trainen.
Hier volgen nog een aantal sfeer-beelden die ik heb gemaakt tijdens de wandeling:
Daar zijn we weer. Erg lang geleden maar we zijn er nog. En tja, eigenlijk niet zo heel erg veel gebeurt de laatste tijd en daarom ook weinig te melden hier. Wel een beetje triest nieuws over Mr White.
Maandag 29 november vertrok meneer ’s morgen zoals hij altijd deed. Alleen nu kwam hij ’s avonds niet terug… en dinsdag niet… en woensdag niet…. Op woensdag hebben we toch maar een melding gemaakt bij de dierenambulance Assen Vrijdag gingen we een weekend weg naar Center Parcs… en op het moment dat we weg reden kregen we telefoon van de dierenambulance. Mr. White was gevonden. Hij was aangereden en had het helaas niet overleefd Erg verdrietig. Zoals jullie weten hadden we dus drie katten en ze zijn ons alle even dierbaar. Maar Mr White wa toch wel de huiskat. Mr Red en Mr Grey zijn toch vooral buiten. Mr White was ook diegene die als je je een beetje rot voelde bij je kwam liggen. Hij was ook doof wat soms tot grappige situaties leide. De hele buurt kende hem. Regelmatig moest iemand uit de auto stappen om hem aan de kant te duwen… hij bleef namelijk gewoon midden op de weg staan. Hij is 3 jaar geworden….
Maar, met onze Tara (de kruising Rottweiler x Bordeauxdog) gaat het erg goed! We hebben de puppycursus bijna volbracht en volgend jaar gaan we verder met de G&G1. Hier nog een paar leuke foto’s
Tja, en als gezegd verder weinig nieuws onder de zon. Ik heb het prima naar mn zin bij Kluwer in Deventer. Selma is nog steeds lekker bezig bij Menzis in Groningen. Papa en Mama Dogan én Papa en Mama Tel zijn nog gelukkig en gezond. Al onze broertjes en zusjes zijn ook gelukkig en gezond… wat meer kan een mens zich wensen zo aan het einde van een voor ons bewogen jaar met het overlijden van ons nicht Esma op de leeftijd van 2 dagen oud, het overlijden van de oma van Selma, het overlijden van Martin, de vader van onze beste vriendin en daarmee ook een vriend van ons geworden, het overlijden van onze kat…. Kortom, een jaar om gauw af te sluiten. Zo, ik heb gezegd.
Daar zijn we weer met een korte update vanuit Assen. Ik ben vorige week maandag begonnen bij mn nieuwe werkgever Kluwer. En het bevalt erg goed. Ik ben echt leuk opgevangen, heb erg leuke collega’s en medewerkers en voel een goede klik met mn direct leidinggevende. Kortom, erg leuk!
Afgelopen vrijdag zijn we even bij “Jumper” geweest hier in Assen. Daar kon je gratis een pasfoto van je huisdier laten maken. Zie hier het resultaat:
En we vonden hem zó mooi dat we hebben besloten om gelijk een grote afdruk (in kleur) te kopen inclusief een lijst. En die is erg mooi geworden. Nieuwsgierig? Ik zou zeggen kom maar eens kijken. Woensdagavond gaan we weer naar de training, ik heb er zin in!