Roland en Selma’s Weblog

Daar zijn we weer. Erg lang geleden maar we zijn er nog. En tja, eigenlijk niet zo heel erg veel gebeurt de laatste tijd en daarom ook weinig te melden hier. Wel een beetje triest nieuws over Mr White.

Maandag 29 november vertrok meneer ’s morgen zoals hij altijd deed. Alleen nu kwam hij ’s avonds niet terug… en dinsdag niet… en woensdag niet…. Op woensdag hebben we toch maar een melding gemaakt bij de dierenambulance Assen Vrijdag gingen we een weekend weg naar Center Parcs… en op het moment dat we weg reden kregen we telefoon van de dierenambulance. Mr. White was gevonden. Hij was aangereden en had het helaas niet overleefd Erg verdrietig. Zoals jullie weten hadden we dus drie katten en ze zijn ons alle even dierbaar. Maar Mr White wa toch wel de huiskat. Mr Red en Mr Grey zijn toch vooral buiten. Mr White was ook diegene die als je je een beetje rot voelde bij je kwam liggen. Hij was ook doof wat soms tot grappige situaties leide. De hele buurt kende hem. Regelmatig moest iemand uit de auto stappen om hem aan de kant te duwen… hij bleef namelijk gewoon midden op de weg staan. Hij is 3 jaar geworden….

Maar, met onze Tara (de kruising Rottweiler x Bordeauxdog) gaat het erg goed! We hebben de puppycursus bijna volbracht en volgend jaar gaan we verder met de G&G1. Hier nog een paar leuke foto’s

Tja, en als gezegd verder weinig nieuws onder de zon. Ik heb het prima naar mn zin bij Kluwer in Deventer. Selma is nog steeds lekker bezig bij Menzis in Groningen. Papa en Mama Dogan én Papa en Mama Tel zijn nog gelukkig en gezond. Al onze broertjes en zusjes zijn ook gelukkig en gezond… wat meer kan een mens zich wensen zo aan het einde van een voor ons bewogen jaar met het overlijden van ons nicht Esma op de leeftijd van 2 dagen oud, het overlijden van de oma van Selma, het overlijden van Martin, de vader van onze beste vriendin en daarmee ook een vriend van ons geworden, het overlijden van onze kat…. Kortom, een jaar om gauw af te sluiten. Zo, ik heb gezegd.

Roland Honden, onze katten, prive

Hallo allemaal. Daar is die weer. Afgelopen nacht was geweldig! Tara heeft niet aangeslagen en de bench was nog schoon. Dus de eerste nacht die ze in een keer door sliep. Maar dat is nog niet alles. Ik moest vanmiddag even een paar uurtjes weg en toen is Tara helemaal alleen thuis gebleven. En dat ging helemaal prima. Geen ongelukjes. Alles schoon! Ik ben zo trots, 9 weken en dan al bijna zindelijk.

Toen ik weer thuis was zijn we gelijk een flinke wandeling gaan maken. Heerlijk gespeelt met allerlei andere hondje. Het gaat echt super. Thuis gekomen was het “hondjes-etenstijd” En wat er toen gebeurde… We hebben ook katten. In het begin negeerden zij Tara helemaal maar die trekken steeds meer bij. Het wordt nog wel eens een echt roedel. Alleen die arme Tara komt bijna in een indentiteits crisis hahaha, als ze bijvoorbeeld met een bal speelt, besluipt ze die net zoals een kat dat doet. Maar vanmiddag was wel het toppunt… De katten aten bij toebeurt samen met Tara uit één bak… hoe vind je dat. Helemaal leuk. Het zal vast niet gezond zijn voor katten, ik heb het dus ook maar gestopt, maar het was toch wel een erg leuk gezicht. Bekijk de filmpjes hieronder maar eens. (even dubbel-klik op het filmpje voor een groter beeld)

Voor meer filmpjes, kijk maar eens op ons You Tube kanaal

Nou, dat is hem weer voor vandaag. Groetjes en een poot van Tara.

Roland Honden, onze katten

Jaaa, hij is er. Selma heeft hem gisteren opgehaald. Wat een bolletje wol. Pfff, maar wel vermoeiend hoor hahaha maar wel errug leuk. Vanavond eerst maar even naar de dierenarts voor z’n noodzakelijke prikjes en hij zit onder de vlooien Echt zo sneu. Ik heb hem al tig keer gekamt met de vlooienkam maar er blijven beestjes komen.

En met de twee andere poezen gaat het wonderwel. Mr. Grey is de baas hahaha. Mr. White zal het allemaal nix boeien en Mr. Red vind het maar raar en blijft op een afstand. Als ze te dicht bij Mr. Grey komen is er maar één die blaast en gromt en das die kleine, de boef. Hahaha lekker van zichaf bijten

Nou, verder weinig te melden. Met mij gaat het wel redelijk. Ik voel me redelijk goed alleen het wondje in mn navel blijft bloeden Dit weekend nog ff rustig aan en dan ga ik maandag eens kijken hoe het is om weer wat te werken. Vanmiddag eerst ff naar het UMCG voor de standaard “ziekte van Addison” controle.

Ik wens jullie allemaal alvast een goed weekend en niet te veel bewegen…. dan overleef je de hitte wel

Roland onze katten